![](https://www.ikariamag.gr/sites/default/files/styles/category-page/public/image/3078a6367b722d2587f4c7677ec70af61313933167.jpg?itok=Nz5GcEfA)
Αυτή τη φορά η πτήση γράφεται με κομμένα τα φτερά. Σήμερα έχασα ένα φίλο. Ίσως δεν έχει σημασία το όνομά του, ούτε από τι «έφυγε». Σημασία έχει η απώλεια. Η σκέψη ότι δεν θα ξαναδούμε μπάλα μαζί. Δεν θα παίξουμε τα βράδια της Τρίτης στο γηπεδάκι. Δεν θα κάτσουμε να ακούσουμε μουσική συζητώντας τους στίχους και τα σόλο της κιθάρας πίνοντας το ποτάκι μας.
Οι υποσχέσεις (για ισότητα, δικαιοσύνη, δημοκρατία, ποιότητα ζωής, ευτυχία, υγεία, κ.λπ.) δόθηκαν για να μην τηρηθούν και φυσικά η υποκρισία, εκτός από δεδομένη, δεν είναι προσωπική (του καθενός μας) αλλά κοινωνική, συλλογική, ομαδική. Διάφορα σπουδαία που ο άνθρωπος οραματίστηκε απέτυχαν με τον ίδιο τρόπο που απέτυχε και η καλημέρα που είπαμε στον γείτονα σήμερα το πρωί.