![](https://www.ikariamag.gr/sites/default/files/styles/category-page/public/field/image/diadrastikos_xartis.jpg?itok=7S1uzECZ)
Ο διαδραστικός χάρτης της Ικαρίας είναι μια προσπάθεια να αποτυπωθεί η φύση και ο πολιτισμός του νησιού. Μια προσπάθεια από αγάπη και μεράκι για το τόπο μου χωρίς υστεροβουλία ή διάθεση για εμπορική εκμετάλλευση. Κύριος στόχος είναι να γνωρίσετε την οικολογική πλευρά της Ικαρίας, μέσα από αξιόπιστες και επίσημες πηγές. Η διαδραστικότητα του χάρτη θα σας επιτρέψει να πλοηγηθείτε στο νησί με ένα τρόπο πρωτόγνωρο και μοναδικό.
![](https://www.ikariamag.gr/sites/default/files/styles/medium/public/field/image/amygdaliesikaria.jpg?itok=0Wt0f4sa)
Η παροιμία λέει ότι με την είσοδο του Φλεβάρη μπορούμε να περιμένουμε το καλοκαίρι. Οι αμυγδαλιές εφέτος άνθισαν με τρεις βδομάδες καθυστέρηση. Φαινομενικά δε μοιάζει με μεγάλη διαφορά ούτε ποτέ την προσέχουμε. Απλώς, κάποια στιγμή μες στο χειμώνα, το μάτι μας πέφτει πάνω σ’ αυτό το ξερό δέντρο, φορτωμένο με τα λευκά του άνθη.
![](https://www.ikariamag.gr/sites/default/files/styles/medium/public/field/image/exoteriki_opsi_kamaras-eisodos.jpg?itok=Xk6pS4hk)
Οι παραδοσιακοί οικισμοί της Ικαρίας είναι στους περισσότερους από εμάς πια γνωστοί. Σπίτια μονόχωρα, αντιπειρατικά όπως τα ονόμασαν μετέπειτα, φτιαγμένα από πέτρα, χωρίς συνθετικό υλικό, ενώ η στέγη ήταν καλυμμένη με μία πλάκα Ικαρίας. Ήταν όλα κρυμμένα καλά μέσα σε πυκνή βλάστηση και προσαρμοσμένα στο φυσικό περιβάλλον,ώστε να είναι αόρατα από οποιοδήποτε σημείο,για λόγους ασφαλείας.
![](https://www.ikariamag.gr/sites/default/files/styles/category-page/public/field/image/tumblr_m4e7kc0ckh1r6soudo1_1280.jpg?itok=A8Oqk6gM)
Το δέρμα που κατοικώ -έτσι λέει και ο Αlmodovar- έχει πάνω χαραγμένη μια λέξη. Με μελάνι. Δεν έχει το χρώμα που έχουν τα νερά γύρω γύρω απ το νησί. Και δεν έχει ούτε τη μυρωδιά του χορταριού που χώνεται στα ρουθούνια, μόλις κάνεις δυο βήματα απ’ τους κάβους. Είναι απλώς μία λέξη που κρύβει μέσα της, αφορμές για να μεγαλώνω με μια θύμηση.
![](https://www.ikariamag.gr/sites/default/files/styles/category-page/public/field/image/parko.jpg?itok=dHXtAuJz)
Η προγενέστερη αρχιτεκτονική της Ικαρίας και ο τρόπος αξιοποίησης μεγάλων κοιλοτήτων σε βράχους θα έπρεπε να είναι μέσα στους σημαντικότερους παράγοντες προβολής του νησιού. Αντιθέτως, αυτοί, όπως πολλά άλλα μνημεία, το ένα μετά το άλλο, αλλοιώνονται ή χάνονται, σύμφωνα με τις τρέχουσες ανάγκες ή την νέα «αισθητική» που κυριαρχεί.
![](https://www.ikariamag.gr/sites/default/files/styles/category-page/public/field/image/5928290118_23380482e7.jpg?itok=a9ZmiUXq)
Υπάρχει ένα μέρος, «δυο κουμαρές δρόμο» από το σπίτι μου στην Ικαρία, που μόλις διαβώ το κατώφλι το πρωί στρέφω το βλέμμα μου κατά εκεί να το κοιτάξω. Σαν να είναι αυτό που καθορίζει την ύπαρξη μου στο χώρο, που βεβαιώνει ότι όλα είναι εντάξει, πως είμαι εκεί που πρέπει να είμαι. Ένα μέρος που στη καρδιά μου είναι το πιο ψηλό βουνό του κόσμου τούτου, αφού από εκεί πάνω μπορώ να δω τα πάντα.
![](https://www.ikariamag.gr/sites/default/files/styles/medium/public/field/image/fotografia0507.jpg?itok=PjiSfvND)
Στην Βόρεια και δυτική Ικαρία η χιονόπτωση ήταν στις αρχές τις εβδομάδας πιο έντονη, όπου σε συνδυασμό με τις χαμηλές θερμοκρασίες είχαμε παγετό. Από τον Χριστό Ραχών μέχρι την Λαγκάδα (κυρίως στο Πέζι) οι δρόμοι χρειάζονταν αλυσίδες ή κίνηση 4Χ4. Ο ήλιος των επόμενων ημερών, αποκατέστησε την κυκλοφορία.
![](https://www.ikariamag.gr/sites/default/files/styles/medium/public/field/image/manitis.jpg?itok=Rfoliw1t)
«Θα γυρίσουμε στην αγροτιά και στο από την παραγωγή στην κατανάλωση»', «Τα δύσκολα δεν έχουν έρθει ακόμα», «Μάθε τέχνη κι άστηνα»… Με όλα τούτα, βρήκα κι εγώ πολύ καλή την πρόταση να κατέβω για «μανίτες» στα ρουμάνια του Καταφυγιού, με ντόπιους φυσικά που γνωρίζουν! Πρέπει να μάθω κι εγώ… για να μη με βρει η Κρίση!