ikariamag | ελεύθερες πτήσεις - του Σταύρου Παπακωνσταντινίδη
του Σταύρου Παπακωνσταντινίδη
![](https://www.ikariamag.gr/sites/default/files/styles/category-page/public/image/b48c2f653aa2e9918f754b36ce71bb371313933066.jpg?itok=55KFyGo6)
Σε βλέπω να κοιμάσαι στο κρεβατάκι σου και αναρωτιέμαι τι είναι αυτό που ονειρεύεσαι. Πώς βλέπεις τον κόσμο μέσα από το δικό σου καθρέπτη της ψυχής. Είναι τόσα πολλά που ανυπομονώ να σου πω όταν θα αρχίσουμε να επικοινωνούμε με λόγια. Προς το παρόν μιλάμε με τα μάτια και την καρδιά και ίσως αυτό να είναι καλύτερο.
![](https://www.ikariamag.gr/sites/default/files/styles/category-page/public/image/0e19503fc488e427c3f271d51371734c1313933030.jpg?itok=mHTz3ls3)
Να ξεκαθαρίσω κάτι. Δεν έχω γεννηθεί στην Ικαρία. Δεν έχω καταγωγή από το νησί. Το παράδοξο είναι ότι δεν το έχω επισκεφτεί καν. Η μόνη μου σχέση με το νησί είναι τα βήματα του ικαριώτικου χορού, αν και ξέρω μόνο τη νέα αλα Πάριου εκδοχή και όχι την παραδοσιακή. Τότε τι δουλειά έχω στο ikariamag;
Η φιλία μου με τον Κωνσταντίνο, έδωσε την αφορμή να γοητευτώ από την αύρα του νησιού. Σιγά σιγά άρχισα να «πετάω» προς το νησί μέσα από τα κείμενα των συντακτών της εφημερίδας του Πάπα, τα "σιχτίρια" και τις "στιγμές" των ημερολογίων του συλλόγου και έπειτα μέσα από το "παράθυρο", τις "πτήσεις" και δημοσιογραφικά θέματα από, για και με αφορμή την Ικαριά στο ikariamag.
![](https://www.ikariamag.gr/sites/default/files/styles/category-page/public/image/b78f92348699b5d477ca8975f744d3411313932983.jpg?itok=2fD1FcLE)
Βρέθηκα αυτό το καλοκαίρι στη Μέσα Μάνη. Υπέροχη, ανεξερεύνητη και άγριας ομορφιάς. Πριν φτάσω όμως,εκεί, αναγκαστικά έπρεπε να περάσω από τη Σπάρτη. Με θλίψη σκέφτομαι ότι αυτή η πόλη, μόνο λόγω ονόματος προκαλεί δέος. Γιατί κατά τα άλλα, παρακαλάς να μη σε πιάσει φανάρι ώστε να φύγεις όσο πιο γρήγορα γίνεται.
![](https://www.ikariamag.gr/sites/default/files/styles/category-page/public/image/13d20531424cafde11363f4e67d7c2af1313932909.jpg?itok=h9jAEQgX)
Ζω στο κέντρο της Αθήνας. Την πόλη μου δεν ξέρω πια αν την αγαπώ. Με κουράζει. Η κίνηση, η φασαρία, η αγένεια, τα σκουπίδια, οι παράνομα παρκαρισμένοι, και βασικά με ενοχλεί το χρώμα της. Ή μάλλον η αχρωμία της. Δυσκολεύομαι να επικεντρωθώ στις ομορφιές της, όπως η Διονυσίου Αρεοπαγίτου, η Ακρόπολη, ο Λυκαβηττός, τα Αναφιώτικα, η Πλάκα και σε μερικά νεοκλασικά σπίτια που ευτυχώς ακόμα έχουν χρώμα ελληνικό.
Σελίδες
- « first
- ‹ previous
- 1
- 2
- 3
- 4